Bahattin karakoç – Acelem Var!

Yarına hükmüm geçmez, heybemde azığım yok

Ecel pusuda bekler ve benim acelem var.

Karanlığın çiğ sesi kalkansız karşılanmaz

Çırpınır tutunacak dalı olmayan kuşlar

Benim de acelem var! …

Yırtık bir paraşütle gökten atlamak olmaz

Toprak kucak açsa da düşmeden donar kanın.

Mum eriyip bitiyor, zaman deli bir rüzgâr

Son nefes ki takvimde hasatı ölü bir yaz

Ve benim acelem var! …

Bir bineğim olsun ki rüzgârdan hızlı uçsun

Yeri göğe bağlasın som tevhid urganıyla.

Üstüme kar yağarken içimden tepsin bahar

Dost gönlümü ısıtsın yıldızlı yorganıyla

Benim ki acelem var! …

Aynayı ayna yapan ışık ile gören göz

Tara kâküllerini çökmeden karanlıklar.

Kuş kafesten uçanda dövünmek neye yarar

Bir kez orman yanmasın neye yarar kül ve köz

Bundan ki acelem var! …

Şeytanı karıştırma, hep sağlam pusat kuşan

“Biraz daha! ” diyenin avını uyku taşlar.

Yörük atlar aksamaz besmele göynüğünde

Son dergâhta yavaşlar

Ve benim acelem var! …

Yarın için tapum yok, Hakk’tan gayri kapım yok!

Hamurum mayalandı ve benim acelem var! …

Her şiirde ruhumu ateşlere veririm

Bir yandan balım akar, bir yandan torçum akar

Yüzü ak gitmek için bu günden acelem var! …

Bahaeddin KARAKOÇ (Ay Şafağı Çok Çiçek –Beyan Yay. İstanbul / 1998)

Bahattin Karakoç